Elfstedentocht in zicht… Nederland ontdooit

elfstedentocht
Gerbrig Deinum
Gerbrig Deinum

Schrijver & inspirator

Eindelijk winter! Barre weersomstandigheden, langdurige sneeuwval, ijzige kou… Maar Nederland ontdooit, want de Elfstedentocht komt in zicht.

Iedereen vriendelijk

Vanmiddag lopend mijn boodschappen gedaan. Met mijn snowboots drie kilometer banjeren door zo’n 20 centimeter sneeuw. De grens tussen stoep en straat is nauwelijks te vinden omdat alles bedekt is met een dikke laag. Sneeuwruimers en strooiwagens zijn hier kennelijk nog niet geweest, òf hebben geen effect gehad.

Maar het is heerlijk buiten, en zo te zien vinden meer mensen dat met mij. Iedereen die ik tegenkom is vriendelijk, we groeten elkaar, we lachen naar elkaar, en er is een gevoel van saamhorigheid op straat.

Winter van 1979

Dat doet me terugdenken aan de mythische winter van 1979. Zestien was ik, toen het Noorden van Nederland totaal ontregeld was door een ongekende sneeuwval.

Ik herinner me meters hoge sneeuwduinen achter ons huis. Auto’s die onderweg strandden en uitgegraven moesten worden. Ruim een week vrij van school, omdat het gewoon onmogelijk was om er te komen. Naar de stad lopen terwijl het sneeuwde, in een snijdende oostenwind die mijn oren en wangen deed bevriezen. En later in de week, toen het ook nog eens ging ijzelen, schaatsen op straat.

Dromen van een elfstedentocht

Toen, in 1979, had je datzelfde gevoel van saamhorigheid als gister en vandaag. Juist omdat het zo extreem is, verbreekt het de sleur. Weg corona, weg dagelijkse zorgen. Dag onverwachte winter, je bent een welkome afwisseling. Ons humeur ontdooit, je beurt ons op. We laven ons aan de buitenlucht, aan het geluk van uitgelaten kinderen, aan sneeuwballengevechten en voorzichtig schaatsen op natuurijs. Ja, we beginnen zelfs al… te dromen van een Elfstedentocht.

De Elfstedentocht… als geboren Friezin begint het bij mij ook te kriebelen. Niet omdat ik zelf de tocht der tochten zou rijden, maar omdat ik uit principe vind dat ie er moet komen als het kan.

Als de Elfstedentocht in zicht komt, gebeurt er wat met mensen. Een Elfstedentocht geeft hoop.

Kabinet… geef ons hoop

En terwijl het kabinet vandaag aankondigt de onbevattelijke avondklok te verlengen, hopen vele Nederlanders stiekem, dat de Elfstedentocht ondanks alle maatregelen, toch door mag gaan. En zolang het ijs nog niet de juiste dikte heeft, en het kabinet er dus nog geen definitieve uitspraak over hoeft te doen, blijft er die hoop, die ons allen doet opbloeien.

Het is de hoop en de droom die onze emotie een positieve energie-boost geeft. En dat is naar mijn mening het beste vaccin dat je tegen corona kunt hebben. Als het kabinet verstandig is, laat ze die droom uitkomen. De enorme saamhorigheid die de Elfstedentocht met zich meebrengt, is wat onze samenleving nodig heeft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *